Stowarzyszenie

Idea cmentarzy zwierząt znajduje w Polsce, z każdym rokiem, coraz większą liczbę zwolenników.

W krajach gdzie każdy pies czy kot ma swojego właściciela a w miastach nie widać bezpańskich i głodnych zwierząt ludzie dbają o swoich czworonożnych przyjaciół także gdy skończy się ich czas na Ziemi.

Wszystkie One są albo chowane na cmentarzach, często po kreamacji, albo utylizowane (spalane razem z odpadami niebezpiecznymi) w sposób nie zagrażający środowisku.

W Polsce cmentarzy zwierząt jest cały czas bardzo mało. Wiele lokalnych środowisk próbuje doprowadzić do powstania na swoim terenie takiego cmentarza ale, na razie tylko w nielicznych miastach takie cmentarze powstały. Te najbardziej znane jak najstarszy w Koniku Nowym pod Warszawą, w Szymanowie koło Wrocławia, w Rzędzianach koło Białegostoku czy najnowszy w Ropczycach koło Rzeszowa są inicjatywami prywatnymi.

Do założycieli tych cmentarzy kierowane są nieustannie prośby o pomoc w założeniu kolejnych. Trudno z wszystkimi rozmawiać, wszystkim udzielać rad i wskazówek. A przecież samo założenie cmentarza to czasem dopiero początek spraw i problemów czekająch na jego właściciela. Codzienna działalność przynosi bowiem niewiarygodną liczbę zdarzeń i problemów. Dotychczas każdy z właścicieli starał się rozwiązywać je samodzielnie ale w wyniku rozmów powstała idea powołania Stowarzyszenia Właścicieli Cmentarzy (a może i Krematoriów) Zwierząt w Polsce.

Nie chcemy, żeby powtórzyła się sytuacja sprzed kilku lat, kiedy mieszkańcy jednego z dużych miast w kraju, grzebali swoich czworonożnych przyjaciół w miejscu, które jak okazało się później nie posiadało wszystkich wymaganych pozwoleń. Cmentarz zwierząt nie jest i nie powinien być typową działalnością gospodarczą nastawioną na osiągnięcie zysku. Stowarzyszenie przede wszystkim pomagało by prowadzić istniejące cmentarze, ale także wspierało lub uczestniczyło w zakładaniu nowych działających legalnie, zgodnie z obowiązującym w Polsce i w Unii Europejskiej prawem.

Głównym celem stowarzyszenia powinno być wypracowanie standardów godnego pochówku i kremacji naszych domowych zwierzaków. Głównym zadaniem każdego cmentarza powinno być więc, przede wszystkim, służenie pomocą i wspieranie właścicieli w tych trudnych dla nich chwilach. Ważne jest też aby nie byli oni obiektem nacisku czy presji, żeby nie zmuszać, nie zobowiązywać - nie stawiać ich w konieczności podejmowania decyzji o wieloletnich konsekwencjach, w warunkach stresu. Żeby zawierane z nimi umowy o pochówek (czy w przyszłości o kremację), były jasno sformułowane i korzystne zarówno dla nich jak i właścicieli cmentarzy. Żeby jasno były sprecyzowane i realnie wycenione obowiązki obu stron. Żeby właściciele nie byli zaskakiwani, po roku czy dwóch wygórowanymi, dodatkowymi opłatami już po fakcie pochówku. Ale równocześnie, żeby zdawali sobie sprawę, że pochowanie na danym cmentarzu ulubionego zwierzaka wiąże się z przyjęciem na siebie pewnych zobowiązań związanych z charakterem czy założeniami danego cmentarza. Pozwoliłoby to uniknąć ew. nieporozumień czy niepotrzebnych niedomówień.

Stowarzyszenie powinno stać się też miejscem i sposobem na współpracę różnego typu organizacji, fundacji i niezależnych akcji, których celem jest zapewnienie zwierzętom godnego traktowania i miejsca w świecie opanowanym przez człowieka.

Ważnym elementem działalności powinno też być rozpropagowanie w środowisku służb mundurowych idei godnego pochówku psów służbowych. Pierwszy w Polsce służbowy pies policyjny RIKI (służbowe imię Wadzon) został pochowany w kwietniu 2010 roku w Rzędzianach w wyniku decyzji Komendanta Policji w Białymstoku. Jest to pierwszy, ale na razie jedyny z kilku tysięcy służących w policji, straży granicznej i różnych agencjach, o "weteranach" z Iraku czy Afganistanu nie wspominając. Co się z nimi dzieje - czy im nie należy się też szcunek i pamięć?

Stowarzyszenie miałoby za zadanie także ułatwić współpracę z potencjalnymi producentami róznego typu wyrobów przydatnych w działalności cmentarzy i krematoriów w kraju.